La montaña sagrada

همچنین با نام‌های:
La montaña sagrada، A Montanha Sagrada، A szent hegy، Holy Mountain، La montagna sacra، La montagne sacrée، Montana Sacra – Der heilige Berg، Swieta góra، The Sacred Mountain

توضیحات:

مسیح از بندهای خود رها می‌شود و وارد یک شهر مدرن می‌گردد؛ شهری که مرکز گناهان انسانی، پرستش مرگ و مسائل جنسی است. او در آنجا وارد یک مدرسهٔ مرموز و باطنی از جادوگران می‌شود.

در این مکان، شخصیت‌هایی جوان و فاسد از نقاط مختلف منظومهٔ شمسی نیز حضور دارند. استاد روحانی (گورو) و شاگردانش راهی «کوه مقدس» می‌شوند؛ جایی که نه عارف یا حکیم زندگی می‌کنند و راز جاودانگی را در اختیار دارند.

تنها چیزی که شاید باعث شگفتی شود این است که چنین فیلم عجیب و غیرمعمولی در دههٔ ۱۹۸۰ از طریق بازار ویدئویی قاچاق به دست مردم رسیده بود.

Alejandro Jodorowsky (که در شیلی متولد شده و از خانواده‌ای با ریشه‌های روسی-لهستانی می‌آید) به‌عنوان استاد سوررئالیسم، هنر آوانگارد و آثار ابزورد شناخته می‌شود.

او پیش از هر چیز با فیلم El Topo مشهور شد؛ اثری که برداشتی بسیار متفاوت و عجیب از مضامین کتاب مقدس داشت. موفقیت این فیلم حتی در آمریکا نیز توجه بسیاری را به او جلب کرد و اثرش میان روشنفکران به یک فیلم کالت تبدیل شد.

با حمایت سرمایه‌گذاران آمریکایی، جودوروفسکی پس از دو سال کار، فیلم کوه مقدس را ساخت؛ اثری مدرن، تجربی، پیچیده و ساختارشکن که به افسانه‌ها، باورهای مذهبی و آیین‌های باستانی می‌پردازد.

شخصیت اصلی فیلم که ظاهری شبیه مسیح دارد، در عنوان‌بندی فیلم فقط با نام «دزد» معرفی شده است. او با یک کیمیاگر آشنا می‌شود که نقش او را خود جودوروفسکی بازی می‌کند؛ شخصیتی که در زمینهٔ آموزه‌های ذن و مفاهیم کیهانی دانش دارد.

گروهی از افراد ثروتمند و فلسفه‌زده که به‌عنوان نمایندگان هفت سیاره معرفی می‌شوند، گروهی از شاگردان را تشکیل داده‌اند و هدفشان صعود به کوه مقدس برای یافتن راز جاودانگی است.

با این حال، داستان فیلم اهمیت اصلی را ندارد. هدف اصلی جودوروفسکی خلق تصاویر سوررئال، بازتفسیر جسورانهٔ باورهای مذهبی، اصول اخلاقی و ارزش‌های انسانی است.

گاهی کوه مقدس شبیه یک اثر هجوآمیز و طنزآلود به نظر می‌رسد، اما نویسنده معتقد است جودوروفسکی آن ظرافت طنز Luis Buñuel، یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های سوررئالیسم سینما، را ندارد؛ کسی که سوررئالیسمش نه فقط در ظاهر، بلکه در شیوهٔ فکر کردن و نگاه به جهان هم دیده می‌شود.