Tales from the Crypt

معروف با نام‌های:

…And All Through the House، Blind Alleys، Condenados de ultratumba، Contes d’outre-tombe، Histoires d’outre-tombe، Reflection of Death

توضیحات:

این فیلم در واقع یکی از اقتباس‌های اولیه و اصلی از Tales from the Crypt در سال ۱۹۷۲ است که توسط Freddie Francis کارگردانی شده. نویسنده‌ی متن معتقد است فیلم شباهت زیادی به اثر قبلی همین کارگردان، Dr. Terror’s House of Horrors (1965) دارد و از نظر ساختار، راوی و حتی نحوه‌ی پایان‌بندی داستان‌ها، شباهت‌های قابل‌توجهی میان این دو فیلم وجود دارد.

به نظر نویسنده، فیلم قبلی از نظر فیلمنامه اصالت بیشتری داشت، اما Tales from the Crypt همچنان نقاط قوت خودش را دارد و در مجموع فیلمی روان‌تر و منسجم‌تر به نظر می‌رسد.

یکی از نقاط قوت فیلم، موسیقی فوق‌العاده‌ی آن است. ملودی آغاز فیلم در پایان نیز تکرار می‌شود و استفاده از قطعه‌ی معروف Toccata and Fugue in D minor اثر باخ، فضای بسیار تاریک و ترسناکی ایجاد می‌کند. طراحی تیتراژ ابتدایی و پایانی نیز از ویژگی‌های برجسته‌ی فیلم است.

موسیقی و تصاویر به‌خوبی با فضای داستان هماهنگ شده‌اند و باعث می‌شوند فیلم حال‌وهوایی یکپارچه، گوتیک و وهم‌آلود پیدا کند.

داستان:

پنج نفر برای بازدید وارد یک سردابه/مقبره‌ی زیرزمینی می‌شوند، اما خیلی زود خودشان را در میان راهروهایی بی‌پایان و مانند یک هزارتو پیدا می‌کنند.

یکی از دخترها سنجاق سینه‌اش را گم می‌کند و مردی برای کمک به او می‌رود. سه نفر دیگر نیز پشت سر آن‌ها حرکت می‌کنند، اما دیگر نمی‌توانند راه خود را پیدا کنند.

در نهایت، همه در میان مقبره گم می‌شوند و نه می‌توانند یکدیگر را پیدا کنند و نه راه خروج را.

اما خیلی زود متوجه می‌شوند که در این مکان تنها نیستند. آن‌ها با ساکنان عجیب و ترسناک سردابه روبه‌رو می‌شوند.

در آنجا با نگهبان سردابه، یک راهب مرموز و ترسناک، مواجه می‌شوند. او برای هرکدام از آن‌ها داستانی تعریف می‌کند؛ داستان‌هایی که ظاهراً درباره‌ی خود آن افراد هستند و قرار است به‌عنوان هشداری درباره‌ی خطری که در انتظارشان است عمل کنند.

به این ترتیب، فیلم داستان اصلی را با مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ترسناک و ماورایی ترکیب می‌کند، درست همان فرمولی که بعدها به یکی از ویژگی‌های شناخته‌شده‌ی مجموعه‌ی Tales from the Crypt تبدیل شد.