Náklad 200، Fortio 200، Teret 200، Bádogkoporsó، Cargo 200، Ladunek 200، Kargo 200، Груз 200، Freight 200
عنوان فیلم Gruz 200 (Cargo 200) به تابوتهای فلزیِ روکششده با روی اشاره دارد که اجساد سربازان شوروی کشتهشده در جنگ افغانستان، طی سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹، در آنها به شوروی بازگردانده میشدند.
کارگردان، آلکسی بالابانوف (Aleksei Balabanov)، و تهیهکننده، سرگئی سلیانوف (Sergei Selyanov)، گفتهاند که این فیلم را در واکنش به چیزی ساختهاند که آن را افزایش نوستالژی نسبت به دوران شوروی در روسیه میدانستند.
بالابانوف دربارهی فیلم گفته بود که میخواهد نشان دهد مردم در آن دوران در چه شرایط فاسد و فلاکتباری زندگی میکردند و معتقد بود جامعهی شوروی از همان سالهای ابتدایی پس از انقلاب ۱۹۱۷ بیمار بوده است.
فیلم داستانی بسیار تلخ و خشن دارد و تصویری کاملاً منفی از آن دوره ارائه میدهد؛ دورهای که بسیاری از روسها هنوز با حس نوستالژی و خاطرات مثبت از آن یاد میکنند.
داستان حول آزار و سوءاستفادهی جنسی از یک دختر نوجوان توسط یک پلیس سادیست شوروی شکل میگیرد و فیلم بهصورت بیرحمانهای فضای اجتماعی و اخلاقی آن دوران را به تصویر میکشد.
منتقدان معتقد بودند Gruz 200 نشانهای از نگرانی بخشی از نخبگان فرهنگی روسیه نسبت به بازگشت نمادها و تفکرات دوران شوروی است. در حالی که رسانههای دولتی تلاش میکردند با برنامههای میهنپرستانه حس ملیگرایی را تقویت کنند، برخی فیلمها تصویری بسیار متفاوت از گذشتهی شوروی ارائه میدادند.
با این حال، Gruz 200 از میان این آثار یکی از خشنترین و تاریکترین نمونههاست، بهخصوص به این دلیل که داستانش در دورهای نسبتاً نزدیکتر به زمان معاصر اتفاق میافتد.
Gruz 200 (2007) یک درام جنایی/روانشناختی بسیار تاریک از سینمای روسیه است که از فضای فروپاشیدهی اواخر دوران شوروی برای نمایش خشونت، فساد، سادیسم و زوال اخلاقی جامعه استفاده میکند. فیلم بیشتر از اینکه یک فیلم ترسناک معمولی باشد، یک اثر سنگین، آزاردهنده و واقعگرایانه است که عمداً تماشاگر را ناراحت میکند.