In a Glass Cage

معروف با نام‌های:

Tras el cristal (عنوان اصلی)، Üvegkalitkában، Im Glaskäfig
عنوان انگلیسی: In a Glass Cage (1986)

توضیحات:

کلاوس، یک پزشک سابق نازی که در تبعید زندگی می‌کند، پس از یک اقدام ناموفق برای خودکشی، به‌شدت ناتوان شده و مجبور است در یک دستگاه تنفسی شبیه ریه‌ی آهنی زندگی کند. او عملاً درون محفظه‌ای شیشه‌ای و فلزی محبوس است و برای زنده ماندن به دستگاه تنفس وابسته است.

روزی مرد جوان مرموزی به نام آنخلو (Angelo) وارد خانه می‌شود و ادعا می‌کند پرستاری است که قبلاً در بیمارستان از کلاوس مراقبت می‌کرده. اما خیلی زود مشخص می‌شود که رابطه‌ی او با گذشته‌ی کلاوس بسیار عمیق‌تر و تاریک‌تر از چیزی است که ابتدا به نظر می‌رسد.

آنخلو به دفتر خاطرات کلاوس دسترسی پیدا کرده است؛ خاطراتی که جنایات و آزمایش‌های هولناک او در دوران نازی‌ها را ثبت کرده‌اند. ورود آنخلو به خانه، به‌تدریج فضای داستان را به کابوسی روان‌شناختی تبدیل می‌کند که در آن مرز میان قربانی و شکنجه‌گر شروع به تغییر می‌کند.

نقد و تحلیل:

In a Glass Cage یک فیلم اسپانیایی بسیار تاریک و آزاردهنده است که بیشتر از یک فیلم وحشت معمولی، یک هارور روان‌شناختی و هنری درباره‌ی قدرت، سوءاستفاده و چرخه‌ی خشونت است.

فیلم از فاشیسم فقط به‌عنوان یک موضوع تاریخی استفاده نمی‌کند؛ بلکه آن را به مفهوم گسترده‌تر سوءاستفاده از قدرت ارتباط می‌دهد. کلاوس زمانی صاحب قدرت مطلق بر قربانیانش بوده، اما حالا خودش کاملاً ناتوان و وابسته به دیگران شده است.

کارگردان، Augusto Villaronga، با استفاده از فضای بسته‌ی خانه و محفظه‌ی شیشه‌ای کلاوس، احساس خفگی و محاصره ایجاد می‌کند. خود شیشه هم تبدیل به یک نماد می‌شود: کلاوس همزمان محافظت‌شده، زندانی و در معرض دید است.

ورود آنخلو باعث می‌شود گذشته‌ی کلاوس دوباره زنده شود و رابطه‌ی میان این دو، پرسش اصلی فیلم را شکل دهد:

وقتی قربانی به قدرت می‌رسد، آیا ممکن است خودش به همان چیزی تبدیل شود که از آن متنفر بوده است؟

فیلم همچنین از ساختار «فیلم در فیلم» و تصاویر آرشیوی مربوط به دوران رایش سوم استفاده می‌کند تا گذشته و حال را به هم پیوند دهد.

از نظر بصری، فیلم فضایی سرد، خفه‌کننده، افسرده و کابوس‌وار دارد. موسیقی Javier Navarrete نیز به ایجاد همین حس سنگین و اضطراب‌آور کمک می‌کند.

بازی Günter Meisner در نقش کلاوس و Ricardo Carcelero در نقش آنخلو از نقاط قوت فیلم هستند و Marisa Paredes نیز نقش گریزِلدا، همسر کلاوس، را بازی می‌کند.

جمع‌بندی

In a Glass Cage محصول ۱۹۸۶ فیلمی بسیار سنگین و ناراحت‌کننده است که از عناصر وحشت برای پرداختن به فاشیسم، سوءاستفاده از قدرت، خشونت و چرخه‌ی قربانی و جلاد استفاده می‌کند.

این فیلم برای کسانی ساخته نشده که دنبال یک هارور سرگرم‌کننده یا جامپ‌اسکر هستند. بیشتر یک اثر هنری، روان‌شناختی و بسیار تاریک است که عمداً تماشاگر را در موقعیتی ناراحت‌کننده قرار می‌دهد. مضمون آزار کودکان در آن بسیار جدی است و فیلم آن را به‌شکل صریح و شوکه‌کننده مطرح می‌کند.