Stoic

داستان فیلم، همراه با اسپویل

یک زندانی به نام میچ (Mitch) در سلولش خودکشی می‌کند. هم‌سلولی‌های او در مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها، اتفاقات آن روز و وقایعی را که در نهایت به مرگ او منجر شد، تعریف می‌کنند.

ظاهراً همه‌چیز از یک بازی پوکر شروع شده بود؛ جایی که میچ حسابی خوش‌شانس بود و تقریباً همه‌چیز به نفعش پیش می‌رفت. او که از بردهایش سرمست شده بود، پیشنهاد می‌دهد بازنده‌ی دور بعد مجبور شود یک تیوب خمیر دندان بخورد. اما وقتی خودش بازی را می‌بازد، از انجام شرطش عقب می‌کشد و همین موضوع هم‌سلولی‌هایش را عصبانی می‌کند.

هرچه مصاحبه‌ها جلوتر می‌روند، افراد حاضر مجبور می‌شوند با حقیقت آنچه واقعاً اتفاق افتاده روبه‌رو شوند.

فیلم Stoic یک سؤال جالب مطرح می‌کند:
آیا مشکلات و تنش‌های فروخورده‌ی قبلی باعث این اتفاق شدند، یا اینکه با شکل‌گیری ذهنیت گروهی (Pack mentality)، اوضاع کم‌کم از کنترل خارج شد؟

Pack mentality یعنی وقتی افراد در یک گروه قرار می‌گیرند، ممکن است رفتاری انجام دهند که اگر تنها بودند، احتمالاً جرئت یا تمایل انجامش را نداشتند.