میتسوکو، دختری ۱۲ ساله، تخیلی بسیار قوی دارد و برای کنار آمدن با شرایط آشفته و آسیبزای خانه، به دنیایی خیالی و منزوی پناه میبرد؛ دنیایی که در آن واقعیت و خیال بهتدریج در هم میآمیزند.
پدر او رفتاری بهشدت آزارگر و بیمارگونه دارد و خانواده در محیطی سرشار از خشونت و سوءاستفاده زندگی میکنند. میتسوکو برای تحمل این شرایط، در ذهن خود واقعیتی جایگزین میسازد و تلاش میکند اتفاقات پیرامونش را به شکلی متفاوت تفسیر کند.
در همین حال، مادرش نیز به دلیل حسادت، فشار روانی و وضعیت نابسامان زندگی خانوادگی، در دنیای ذهنی و خیالات خود فرو میرود.
از این نقطه به بعد، فیلم وارد فضایی کاملاً سورئال و عجیب میشود؛ جایی که مرز میان رؤیا، خیال و واقعیت از بین میرود و روایت حالتی نمادین و روانشناختی پیدا میکند.
فیلم در نهایت این پرسش را مطرح میکند:
آیا ممکن است در رؤیای خود، همزمان شخص دیگری باشی؟
این خلاصه نشان میدهد که فیلم بیشتر یک درام روانشناختی سورئال است تا یک فیلم ترسناک معمولی. موضوعات اصلی آن شامل تروما، فروپاشی روانی، فرار از واقعیت و هویت است و از تصاویر و نمادهای عجیب برای بیان آسیبهای روانی شخصیتها استفاده میکند. به دلیل پرداختن به موضوع آزار کودک و خشونت خانوادگی، فیلم برای همه مخاطبان مناسب نیست.